سندرم پاهای بی قرار ( از تشخیص تا درمان)

بی قراری و درد شبانه پاها

دکتر متخصص سندروم پای بی قرار در مورد سندرم پای بی قرار و درمان های قطعی این اختلال توضیح می دهد

سندرم پای بی قرار
1 535

علائم سندرم پاهای بیقرار (rls)

 

 

سندرم پاهای بی قرار یک اشتیاق درونی و عمیق برای حرکت دادن پاها هنگام استراحت است.
تمایل به حرکت پاها معمولا، اما نه همیشه، همراه با احساسات ناخوشایند است.

توصیف علائم سندرم پاهای بی قرار (RLS) اغلب  برای گرفتاران دشوار است.

سندرم پاهای بی قرار را هرکسی به نوعی متفاوت تجربه می کند:

  • بعضی از افراد  ذکر می کنند که مانند راه رفتن مورچه ها روی پاهای من  است
  • برخی احساس بی قراری و سوزن سوزن شدن را در پاها و حتی در دستها و تنه ذکر می کنند
  • برخی احساس درد می کنند
  • برخی فقط حس بی قراری دارند
  • برخی حس کشیدگی در عضلات پاها دارند
  • برخی حس می کنند انگار پاهایشان تحت فشار زیادی قرار دارد
  • برخی حس می کنند پاهایشان خیلی داغ شده
  • و…

اگر به تعدادی از سؤالات زیر پاسخ «بله» بدهید، ممکن است شما نیز سندرم پاهای بی قرار داشته باشید و باید در مورد علائم خود با متخصص اختلالات خواب صحبت کنید:

  • هنگامی که شما نشستید یا دراز کشیدید، تمایل زیادی به حرکت پاها دارید؟
  • غیر ممکن  یا خیلی سخت است که در برابر حس حرکت دادن پاها مقاومت کنید؟
  • آیا تا به حال از واژه های ناخوشایند، خزنده، دردناک، گزگز کننده، خارش، کشیده شدن یا کلمات مشابه برای توصیف علائم خود در پاها استفاده کرده اید؟
  • آیا بعد از مدت زمان کوتاهی که شما در حال استراحت و یا نشسته هستید تمایل به حرکت پاها و راه رفتن دارید؟
  • آیا حرکت پاهای شما باعث می شود که احساس بهتر یا کم شدن علائم را تجربه کنید؟
  • آیا  شبها  این علائم تشدید می شوند؟
  • آیا شما تا به حال به دلیل بی قراری پاها از خواب بیدار شده اید؟
  • آیا شما در طول روز حس خستگی یا ناتوانی دارید؟
  • آیا یکی دیگر از اعضای خانواده شما هم علائم مشابهی دارند؟

علت سندرم پاهای بی قرار

در اغلب موارد، پزشکان علت سندرم پاهای بیقرار را نمی دانند؛ با این وجود پزشکان بر این باورند که ژن ها نقش مهمی دارند.
تقریبا نیمی از افرادی که دارای RLS هستند نیز دارای یک عضو خانواده هستند که گرفتار سندرم پای بی قرار است.

عوامل دیگر مرتبط با تشدید یا بدتر شدن سندرم پاهای بی قرار عبارتند از:

  • بیماری های مزمن : برخی بیماری های مزمن و شرایط پزشکی، از جمله کمبود آهن، بیماری پارکینسون، نارسایی کلیه، دیابت و نوروپاتی محیطی
    درمان این شرایط پزشکی اغلب برخی از علائم سندرم پای بی قرار را تسکین می دهد.
  • داروها
    بعضی از انواع داروها، از جمله داروهای ضد انعقادی، داروهای ضد سایکوز، بعضی از داروهای ضد افسردگی و داروهای سرماخوردگی و آلرژی که حاوی آنتی هیستامین های آرام بخش هستند، ممکن است نشانه های سندرم پاهای بی قرار را بدتر کنند.
  • بارداری
    بعضی از زنان در دوران بارداری، بخصوص در سه ماهه آخر، تجربه سندرم پای بی قرار را دارند.
    علائم معمولا طی یک ماه پس از زایمان از بین می روند.
  • عوامل دیگری نیز از جمله مصرف الکل و محرومیت از خواب، ممکن است نشانه های سندرم پای بی قرار را ایجاد کرده و یا بدتر کنند
    بهبود بهداشت خواب یا قطع مصرف الکل در این موارد ممكن است نشانه ها را از بین ببرد.

بهترین روشهای درمان ناآرامی پا

برخی از این روشها را شما می توانید خودتان را امتحان کنید. و برخی را حتما باید پزشکتان تجویز کند

1. از علل احتمالی جلوگیری کنید

در اولین قدم باید کشف شود که چه چیزی باعث سندرم پای بی قرار می شود.
سندرم پای بی قرار می تواند به  دلیل چیزهایی باشد که عمدتا از کنترل شما خارج است، مانند ژنتیک یا حاملگی، اما همیشه اینطور نیست
برخی عوامل می توانند مانند عادت های روزانه و قابل تغییر باشند مثلا داروهایی که شما مصرف می کنید، و…
عادات
استفاده از کافئین، الکل و تنباکو می تواند علائم سندرم پای بی قرار را تشدید کند.
محدود کردن این مواد می تواند به کاهش علائم سندرم پای بی قرار کمک کند.

داروها
داروهای خاص می توانند علائم سندرم پای بی قرار را افزایش یا افزایش دهند.
برخی مثال ها عبارتند از:

آنتی هیستامین های قدیمی مانند دیفن هیدرامین (بنادریل)
داروهای ضد انعقاد مانند متاکلوپرامید  یا پروکلروپرازین
داروهای ضد روانپریشی مثل هالوپریدول (هادول) یا الانزاپین
لیتیوم
مهار کننده های بازجذب انتخابی سروتونین  (ssris) مانند فلوکستین (prozac)، سرترالین (zoloft) یا اسکلیتوپام (lexapro)
داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای مانند آمیتریپتیلین (الاوییل) یا آموکسیاپین (جایین)
ترامادول
لووتیروکسین (levoxyl)

اطمینان حاصل کنید که پزشک شما در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید  اطلاع دارد، به ویژه اگر شما از هر یک از داروهایی که در بالا ذکر شد استفاده می کنید.

شرایط سلامتی و وضعیت بدنی

بیماری کلیوی در مرحله پایانی، یا بیماری و آسیب عصبی ناشی از دیابت با سندرم پای بی قرار مرتبط است.
کم خونی کمبود آهن همچنین ارتباط قوی با سندرم پای بی قرار دارد
.
سایر عوامل

برخی افراد ادعا می کنند که خوردن مقدار زیادی شکر و یا پوشیدن لباس های تنگ، علائم سندرم پای بی قرار شان را تشدید می کند.
البته برای اثبات این ادعا شواهد علمی قوی وجود ندارد.

2. عادات خواب سالم

داشتن عادات خواب مناسب برای هر کسی توصیه می شود، اما شاید مخصوصا برای افرادی که سندرم پای بی قرار دارند.

راهنمایی های زیر را امتحان کنید تا خوابتان هر روز بهتر و بهتر شود
هر روز ساعت خاصی بیدار شوید و تا شب بیدار بمانید.
محل خواب خود را خنک، آرام و تاریک نگه دارید.
از تلویزیون و تلفن در اتاق خواب تان استفاده نکنید
اجتناب از صفحه نمایش الکترونیکی برای دو تا سه ساعت قبل از خوابیدن.
نور آبی صفحه نمایش می تواند ریتم روزانه شما را از بین ببرد و به شما کمک می کند چرخه خواب طبیعی خود را حفظ کنید.


  • گرما، سرما، ماساژ

یکی از شیوه‌های درمانی خانگی برای سندرم پاهای بی قرار بکارگیری کیسه‌های آب گرم یا آب خنک بر روی عضلات است.

در بعضی اشخاص بکارگیری این کیسه‌ها سبب کاستن از درد پا و مشکلات مرتبط به بیقراری پا میشود.

بعلاوه میتوانید با قرار دادن پاها در درون آب گرم عضلات خود را آرام کنید.

قسمت پایین پاهای خود را ماساژ بدهید.

ماساژ چنانچه درست پیش از خوابیدن انجام پذیرد، بسیار اثربخش خواهد بود.

  • ورزش و آرام سازی

هر روز اندکی ورزش سبک انجام دهید.

در انجام ورزش زیاده روی نکنید و ورزش‌های دشوار انجام ندهید بعلاوه تا پیش از عصر فعالیت فیزیکی کنید. و آن را در دیروقت انجام ندهید.

سی دقیقه پیاده روی طی روز نه فقط برای پاها تاثیرگذار است، بلکه به تندرستی بدنی کل بدن کمک میکند.

کشش پا نیز در این وضعیت اثربخش خواهد بود.

اضطراب و نگرانی و تنش سبب آغاز نشانه‌های سندرم پاهای بی قرار میشود.

تلاش کنید پیش از خوابیدن به آرامش روحی و ذهنی برسید.

دارو، تائیچی و یوگا شیوه‌های خوبی برای آرام سازی ذهن و جسم و تن هستند و به کاهش تنش کمک میکنند.

  • محیط خواب

سندرم پاهای بی قرار بر روی خواب تاثیر گذاشته و سبب ملال و خستگی افزون میگردد.

یکی از راههای اثربخش برای شکستن این چرخه معیوب این است که ۱ برنامه منظم برای خواب خود گزینش کنید.

هر شب راس یک ساعت مشخص بخوابید و صبح‌ها نیز راس یک ساعت خاص از خواب هوشیار شوید.

یک عادت آرام کننده پیش از خوابیدن برای خود مشخص کنید.

به عنوان نمونه دوش بگیرید، کتاب مطالعه کنید و یا از یک تکنیک آرام سازی بهره جویی کنید.

به محیط خواب خود فکر کنید و ساعت، دستگاه‌های الکتریکی دارای نور و هر مورد دیگری که روی خواب شما اثر می‌گذارند را از اتاق خواب خود بردارید.

  • ویتامین‌ها و مکمل‌ها

در بعضی موارد کمبود برخی ویتامینها و عناصر معدنی، مانند آهن، فولیک اسید، منیزیم و ویتامین B سبب پیدایش سندرم پاهای بی قرار می‌شوند.

پیش از استفاده هرنوع مکمل اول با دکترتان مشاوره نمایید.

برخی مکمل‌ها محتمل است با دواهایی اندک مصرف میکنید، تداخل داشته باشند.

بررسی خون برای گزینش کمبودهای بدن خیلی تاثیرگذار است.

  • داروهای بی نسخه

چنانچه بطور گهگاهی گرفتار دردهای اندک یا میانه می‌شوید، میتوانید از ضد دردهای بی نسخه و داروهای از ویتامینهای غیراستروئیدی بهره جویی کنید. برخی از این دواها شامل:

  • استامینوفن
  • ایبوپروفن
  • ناپروکسن
  • کتوپروفن

به یاد داشته باشید که مصرف درازمدت داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی باعث ظهور دل پیچه، بروز زخم و خونریزی معده و افزایش مسائل قلبی میشود.

چنانچه درد متعاقب از بیماری به شکل مزمن درآمده است، در زمینه ضد دردهای مصرفی خود با دکتر مشاوره نمایید.

  • گاباپنتین و سندرم پاهای بی قرار

گاباپنتین یک داروی ضد تشنج است که به منظور درمان تشنج متعاقب از صرع تجویز میشود.

گاباپنتین به شکل طولانی رهش برای علاج حالت شدید سندرم پاهای بی قرار تاثیرگذار است.

این دارو در تشنج هیجان‌های غیرطبیعی مغز را تقلیل میدهد پژوهشگران در مورد چگونگی اثربخشی این دارو بر روی سندرم پاهای بی قرار اطمینان ندارند.

برخی عارضه‌های مرتبط به داروی گاباپنتین شامل:

  • ملال و خستگی مفرط
  • سردرد
  • تهوع
  • بالارفتن وزن
  • چالش در بلع و دم و بازدم
  • ملتهب شدن صورت و حلق
  • دیگر داروهای اثربخش

ویتامین‌ها برای تحرک زیاد اندام ها

 

در موارد شدید، دکتر متخصص خواب ، دواهایی برای آرام کردن درد تجویز خواهد کرد.

این داروها احتمال دارد سبب وابستگی شوند.

داروهای شل کننده عضلات و خواب آورها نیز اثربخش خواهند بود، ولی همواره احساس ناخوشایند به وجود آمده در پاها را رفع انجام نمی‌دهند و سبب خواب آلودگی روزانه می‌شوند.

دواهایی که برای بیماریهایی مانند پارکینسون و تشنج مورد استفاده قرار می‌گیرند، برای سندرم پاهای بی قرار نیز اثربخش خواهند بود.

با دکتر خود در رابطه باشید تا بهترین و مناسب‌ترین دارو را برای بیماری خود پیدا کنید.

این مسئله امکان دارد اندکی زمان ببرد و یا واجب و ضروری باشد چند نوع داروی مختلف را آزمایش کنید..

  • از علل و عوامل بدتر کننده و شروع کننده سندروم پرهیز کنید.

چنانچه دچار سندرم پاهای بی قرار هستید، از نشستن درازمدت پرهیز کنید.

در طی روز چندبار بلند شده و راه بروید.

از مصرف خوراکی‌ها و آشامیدنی‌های حاوی کافئین پرهیز کنید، از جمله:

  • قهوه
  • چای
  • آشامیدنی‌های بدون گاز
  • شکلات

دخانیات و آشامیدنی‌های الکلی امکان دارد نشانه‌های سندرم پاهای بی قرار را وخیم‌تر کنند.

زمانی از این آشامیدنیها و دخانیات استفاده ننمایید و به اندازه تغییر نشانه‌های در خود توجه نمایید.

چنانچه در صورت فقدان مصرف این موارد احساس التیام و بهبود داشتید، پسندیده‌تر است از مصرف آن‌ها پرهیز کنید.

چنانچه شما زن حامله مبتلا به سندرم پاهای بی قرار هستید، پیش از استفاده هرنوع دارو و مکمل با دکترتان مشاوره نمایید.

شاید دکتر متخصص تا بعد از تولد نوزاد مصرف داروهای قوی را برای شما ممنوع خواهد کرد.

در بخش زیادی موارد سندرم پاهای بی قرار بعد از تولد نوزاد به آهستگی و خود به خود التیام و بهبود پیدا میکند.

1 نظر
  1. dorsa می گوید

    هیچ وقت فکر نمیکردم این موضوع یک اختلال باشه! همش فکر میکردم که برای این اینجوری هستم که خیلی اضطراب دارم…. ممنون از توضیحاتتون

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.